Wybierz odniesienia do obrazów AI dla tematu, kompozycji i stylu

Na przykład fotografia może określać konkretną lampę biurkową, szorstki układ może umieścić ją po prawej stronie z miejscem na nagłówek, a ilustracja może przedstawiać wyciszoną paletę i teksturę papieru. Potrzebujesz lampy ze zdjęcia, aranżacji z layoutu i obróbki z ilustracji - a nie niekontrolowanej mieszanki wszystkich trzech scen.

Dreamina może zacząć od odniesienia do krytycznego tematu i pisemnego opisu pozostałego układu i leczenia. W przypadku projektów, które wymagają oddzielnych kontrolek wizualnych, użyj udokumentowanego referencyjnego przepływu pracy, którego dane wejściowe pasują do tych ról. Poniższe przygotowanie pomaga w obu trasach.

Wybierz referencje dla informacji, a nie dla tego, jak imponująco wyglądają

Piękny obraz może być słabym odniesieniem. Dramatyczne oświetlenie może ukryć funkcję, którą musisz zachować. Zajęta kompozycja może komunikować paletę, sugerując jednocześnie niechciane osoby, meble czy przedmioty. Kilka atrakcyjnych obrazów może wprowadzić więcej niejasności niż jedna wyraźna fotografia i prosty szkic.

Zacznij od ostatecznego produktu. Zapytaj, co musi być rozpoznawalne, gdzie musi się pojawić i jak powinno wyglądać. To są odrębne decyzje, nawet jeśli jedno źródło odpowiada na wszystkie trzy.

Nie wybieraj zdjęcia innej lampy tylko dlatego, że jej oświetlenie jest lepsze. Jeśli tożsamość rzeczywistej lampy ma znaczenie, użyj rzeczywistej lampy jako odniesienia do obiektu. Możesz opisać lub oddzielnie odnieść się do żądanego oświetlenia.

Jeśli nie masz konkretnego tematu, odniesienie do tematu może być niepotrzebne. "Mała lampka do czytania" pozostawia miejsce na inwencje; "ta lampka do czytania" nie. Przepływ pracy najpierw tekst a najpierw odniesienie pomaga zdecydować, czy w ogóle potrzebujesz istniejącego obrazu.

Najpierw wybierz obraz obiektu, gdy tożsamość jest trudnym wymogiem

Wybierz widok, który ujawnia szczegóły wymagane przez dane wyjściowe. W przypadku lampy, która może zawierać profil klosza, konstrukcję złącza, podstawę i kabel. W przypadku osoby może obejmować budowę twarzy, fryzurę i ubiór. W przypadku budynku może obejmować rozmieszczenie okien, kształt dachu i wejście.

Najlepszy widok zależy od planowanego obrazu. Zdjęcie z przodu może stanowić etykietę, ale niewiele mówi o profilu bocznym. Jeśli element dostarczany wymaga kąta nieobecnego w źródle, model musi wywnioskować niewidoczne informacje. Zdecyduj, czy to wnioskowanie jest akceptowalne przed wygenerowaniem.

Wiele widoków tematycznych może być przydatnych, jeśli wybrany przepływ pracy je obsługuje, ale powinny pokazywać ten sam temat w zgodnych stanach. Fotografia starszego projektu i fotografia zmienionego projektu nie stają się dokładniejsze w połączeniu. Wybierz autorytatywną wersję i wyklucz przestarzałą.

Zachowaj czysty oryginał. Zrób plon roboczy, jeśli źródło ma konkurencyjne tematy, zachowując wystarczający kontekst, aby zrozumieć kształt i orientację. Uprawa, która odcina podstawę lampy, usuwa informacje, które może następnie wymyślić model. Przycięcie, które izoluje lampę bez utraty konturu, może sprawić, że zamierzony obiekt będzie jaśniejszy.

Gdy wymagane są dokładne litery, logo lub geometria, traktuj fotografię lub zatwierdzoną grafikę jako materiał produkcyjny, a nie tylko inspirację. Odwołanie generatywne może kierować nowym renderowaniem; nie stanowi, że każdy oryginalny piksel pozostanie niezmieniony.

Użyj odniesienia do kompozycji, aby opisać relacje

Przydatne źródło układu komunikuje, dokąd zmierzają rzeczy. Może to być wstępny szkic, sfotografowana aranżacja, prosty kolaż lub istniejący obraz, którego układ jest odpowiedni. Nie wymaga ostatecznego koloru ani tekstury.

Dla przykładu z lampą, skrótem kompozycji może być: jedna lampa w prawej trzeciej, jej podstawa w dolnej ćwiartce, niska pozioma krawędź biurka i uporządkowany lewy obszar nagłówka. Prosty szkic może wyraźniej przekazać te relacje niż szczegółowe zdjęcie niepowiązanego umeblowanego pokoju.

Dopasuj odniesienie do kompozycji do zamierzonego stosunku wyjściowego. Kwadratowy obraz z wyśrodkowanym tematem nie przekłada się automatycznie na szeroki baner z wyraźnym obszarem tekstu. Kadrowanie może zmienić relację między tematem a pustą przestrzenią. Najpierw utwórz szeroki układ, jeśli jest to rzeczywiste miejsce docelowe.

Odróżnij aranżację z punktu widzenia kamery. Przesunięcie lampy w kierunku prawej krawędzi to zmiana położenia. Pokazanie tego z góry to zmiana punktu widzenia, która wpływa na widoczną geometrię. Jeśli odniesienie do obiektu jest skierowane do przodu, a układ wymaga widoku z góry, należy pamiętać, że źródła nie zawierają tych samych informacji.

Odniesienie do składu powinno być tak szczegółowe, jak wymagana decyzja przestrzenna, i nie więcej. Jeśli pusty prostokąt rezerwuje jedynie miejsce na tekst, wyjaśnij, że jest to pusty obszar, a nie obiekt fizyczny. Jeśli strzałka wskazuje kierunek światła, odróżnij tę adnotację od widocznej strzałki w gotowym projekcie.

Jeśli źródłem kompozycji jest zgrubny rysunek, przepływ pracy od szkicu do obrazu pokazuje, jak przenieść główne kształty i puste obszary do gotowego obrazu, a następnie sprawdzić, czy układ przetrwał.

Wybierz odniesienie do stylu, które może przetrwać zmianę treści

Źródło stylu powinno nadal być przydatne podczas zastępowania jego tematu. Pomyśl o właściwościach, które wniosłabyś do obrazu czegoś zupełnie innego: płaskie kształty kolorów, ziarnista faktura papieru, niski kontrast, ciepłe cienie, ograniczona paleta lub wyraźne światło studyjne.

Dlatego "użyj stylu tego obrazu" może być niejasne. Możesz mieć na myśli jego kolory, podczas gdy generator czerpie również wskazówki z jego kadrowania, tematu lub atmosfery. Podaj odpowiednie właściwości i wyklucz treści, które nie należą.

W przypadku ilustracji lampy "wyciszona ochra i granat, tekstura papieru w kolorze złamanej bieli, szerokie kształty i powściągliwe cieniowanie" opisuje styl niezależnie od tematu przykładu. To sformułowanie jest przydatne, nawet jeśli aplikacja oferuje tylko jedno wejście referencyjne, a zajmuje je zdjęcie obiektu.

Nie przeciążaj pakietu sprzecznymi przykładami stylów. Jeden obraz może używać twardych geometrycznych cieni, podczas gdy inny opiera się na miękkich krawędziach akwareli. Można je celowo łączyć, ale tylko wtedy, gdy określisz, jaka jakość pochodzi z każdego z nich. W przeciwnym razie wybór jednego reprezentatywnego kierunku jest jaśniejszy niż nadzieja, że narzędzie wywnioskuje preferowany kompromis.

Użyj obrazów, które masz uprawnienia do przesyłania i dostosowywania. Uprawnienie do przeglądania obrazu nie udostępnia go automatycznie jako danych wejściowych do produkcji. Do dyskusji o stylu może wystarczyć opis ogólnych cech wizualnych bez importowania pełnego obrazu innego twórcy.

Nadaj referencjom kolejność priorytetową

Przed otwarciem generatora rozwiąż konflikty, których model nie może rozwiązać w Twoim imieniu. Rozważ te przykłady:

Hierarchia powinna podążać za zadaniem. Aby uzyskać dokładny obraz produktu, szczegóły przedmiotu mogą nie podlegać negocjacjom. W przypadku fikcyjnej sceny zbudowanej wokół układu plakatu rozmieszczenie i czytelność mogą być najważniejsze. W przypadku otwartej eksploracji wizualnej styl może mieć większą swobodę. Nie ma uniwersalnie poprawnej instrukcji nadawania priorytetu pierwszemu obrazowi w każdym projekcie.

Zdecyduj też, co może ustąpić. Jeśli żądana tekstura papieru zmniejsza czytelność etykiety, czy etykieta jest czytelna, czy jest to celowo uproszczona ilustracja? Brief staje się użyteczny, gdy zawiera zarówno priorytety, jak i dozwolone kompromisy.

Opracowany pakiet: fotografia lampy, szkic banera i ilustracja

To przykład planowania, a nie przetestowane pokolenie. Załóżmy, że celem jest szeroki baner redakcyjny z konkretną lampką, z edytowalnym tekstem nagłówka dodanym później.

Pakiet zawiera:

• Zdjęcie obiektu: właściwa lampa, pełny klosz, przegub i podstawa, w czystym widoku.
• Szkic kompozycji: szeroka rama, lampka po prawej, niska krawędź biurka i wyraźny lewy obszar.
• Przykład stylu: dozwolona ilustracja przedstawiająca pożądaną paletę, język kształtu i teksturę papieru.

Towarzysząca notatka o roli może brzmieć:

Zdjęcie lampy określa tożsamość lampy: zachowuje profil klosza, przegubowe połączenie i okrągłą podstawę. Szkic układu określa położenie i pustą przestrzeń, a nie wygląd. Przykład stylu kieruje tylko wyciszoną paletą, szerokimi ilustrowanymi kształtami i teksturą papieru; nie importuj swoich obiektów. Zachowaj lewy obszar wolny dla tekstu dodanego osobno.

Schemat planowania dla przykładu lampy; ilustruje obowiązki referencyjne, a nie wygenerowany wynik lub zmierzoną zgodność.

Sformułowanie nie obiecuje doskonałego posłuszeństwa. Wyraźnie określa zamierzoną interpretację i umożliwia ocenę wyników. Wynik z właściwą paletą, ale niewłaściwa lampa nie spełnia wymogu tożsamości. Prawidłowa lampka wypełniająca obszar tekstowy nie spełnia wymagań dotyczących układu. Ogólne renderowanie podobne do wektora może zapewnić tożsamość i umiejscowienie, jednocześnie pomijając zamierzoną obróbkę papieru.

Jeśli Twoja aplikacja akceptuje tylko jedno przydatne odniesienie wizualne, zacznij od zdjęcia lampy, ponieważ jego tożsamość jest najtrudniejszą informacją do odtworzenia słowami. Przetłumacz układ i styl na brief. Jeśli układ nie podlega negocjacjom, a lampa może być ogólna, zamiast tego ustaw szkic jako główne odniesienie. Zadanie określa, które źródło zasługuje na gniazdo wejściowe.

Aby uzyskać szczegółowy język, który oddziela te role, zobacz przewodnik po monitach obrazu odniesienia . Utrzymuj małe opakowanie; długa podpowiedź nie może uratować sprzecznych lub nieistotnych źródeł.

Wybierz trasę aplikacji, która pasuje do pakietu

Dreamina: zacznij od niezbędnego odniesienia

Przepływ pracy obraz-obraz Dreaminy zapewnia drogę od przesłanego obrazu i napisanego briefu przez wybór modelu / ustawień do generowania i pobierania. W przypadku zadania lampy zacznij od dokładnego zdjęcia obiektu i wyraźnie opisz szeroki układ i obróbkę ilustracyjną.

Użyj wybranego modelu i kontrolek faktycznie dostępnych w Twoim obszarze roboczym. Ogólna demonstracja badawcza modelu nie jest taka sama, jak każda aplikacja, która ujawnia trzy niezależne dane dotyczące tematu, struktury i stylu. Metoda tutaj nie wymaga zakładania, że rozróżnienie istnieje w Dreaminie.

Przejrzyj pierwszy wynik według roli: tożsamość lampy, układ przestrzenny i traktowanie wizualne. Udoskonal wymiar, który się nie powiedzie, zamiast zastępować cały pakiet. Jeśli wynik wymaga ścisłego rozmieszczenia przestrzennego, którego tekst nie jest w stanie wiarygodnie osiągnąć, użyj trasy opartej na kompozycji lub ułóż zatwierdzony temat we wniosku projektowym.

W połowie podróży: rozróżnij wskazówki dotyczące obrazu, styl i edycję

Midjourney 's Image Prompts wpływa na treść, kompozycję i kolory. Oddzielne odniesienie do stylu kieruje obróbką wizualną, a nie kopiowaniem osób lub obiektów. Model edycji oferuje pisemne edycje i wiele danych wejściowych referencji.

Te rozróżnienia mają większe znaczenie niż zwykłe dołączanie wszystkich obrazów. Umieść źródło stylu w roli stylu, zamiast traktować je jako kolejną scenę do scalenia. Użyj odpowiedniego odniesienia do obrazu / edycji, gdy obiekt musi zostać przeniesiony. Wpływ odniesienia nadal wymaga przeglądu; żadna z tych ról nie tworzy nowego renderingu dokładnej kopii źródła.

W przypadku wstępnie ustawionego kolażu lub chronionego regionu dokumentacja edytora opisuje warstwy, wybór i regenerację przezroczystych obszarów. To inna droga niż proszenie świeżego pokolenia o pogodzenie kilku całych obrazów.

Firefly i Photoshop: oddzielne rozmieszczenie od rozmieszczenia obiektów

Dokumenty Firefly Odniesienie do kompozycji i odniesienie do stylu jako różne kontrolki. Kompozycja dotyczy konturu i głębi; wygląd i styl przewodników stylu. Jest to przydatne, gdy aranżacja i leczenie pochodzą z różnych źródeł.

Jeśli obiekt musi zostać wprowadzony do wybranej części istniejącego układu, przepływ pracy z obrazami referencyjnymi programu Photoshop odróżnia obiekt od całego obrazu i umieszczanie od zamiany. To sprawia, że zamierzona operacja jest bardziej wyraźna. Aby ściśle zachować oryginalną grafikę, zachowaj ją w kompozycie, zamiast interpretować generowanie oparte na referencjach jako zachowanie pikseli.

Wybierz te trasy do kontroli, której faktycznie potrzebujesz, zamiast zakładać, że większa liczba przesłanych obrazów zawsze daje bardziej wierny wynik.

Sprawdź dane wyjściowe według roli odniesienia

Otwórz wynik obok źródeł. Najpierw przejrzyj tożsamość, gdy jest to obowiązkowe, potem kompozycję, a potem styl. Jeśli Twój brief ma inny priorytet, postępuj zgodnie z tą kolejnością. Utrzymuj widoczną niedopuszczalną awarię w trudnych warunkach; atrakcyjne wykończenie nie powinno od niego odwracać uwagi.

Dla przykładu lampy sprawdź sylwetkę i stawy na zdjęciu. Porównaj położenie lampy, krawędź biurka i obszar nagłówka ze szkicem. Na koniec porównaj paletę, cieniowanie i obróbkę papieru z odniesieniem do stylu. Źródła nie muszą wyglądać podobnie do siebie; każdy musi dostarczyć właściwych informacji do wyniku.

Jeśli wymiar ulegnie awarii, dokładnie zapisz widoczny problem. "Lampa jest wyśrodkowana i blokuje lewy obszar tekstu" identyfikuje błąd układu. "Wygląda źle" nie informuje, czy zmienić źródło, monit, rolę odniesienia lub metodę edycji.

Pobierz zatwierdzone wyniki i zachowaj ze sobą pakiet oraz notatkę o roli. Daje to późniejszym rewizjom stabilne wyjaśnienie projektu, zamiast zmuszać kogoś do wywnioskowania intencji na podstawie samego gotowego obrazu.

Rozwiąż problemy z niedziałającym pakietem referencyjnym

Obiekty wyciekają z odniesienia do stylu

Usuń niepotrzebną treść ze źródła lub opisz zamierzony styl słowami. Jeśli aplikacja zapewnia dedykowaną rolę stylu, użyj jej. Unikaj przypisywania temu samemu źródłu każdej możliwej roli odniesienia tylko po to, by wzmocnić jego wpływ.

Wyjście łączy dwie wersje tematu

Sprawdź pakiet pod kątem sprzecznych wzorów, stanów lub kątów. Wybierz autorytatywną wersję i usuń drugą. Jeśli oba poglądy są rzeczywiście potrzebne, wyjaśnij, że pokazują ten sam temat pod różnymi kątami; nie proś modela o wybranie aktualnych szczegółów fizycznych.

Układ zmienia się pomimo szczegółowego odniesienia

Potwierdź współczynnik wyjściowy i czy obraz został wprowadzony do kontrolki kompozycji, czy tylko do ogólnego wdechu. Uprość źródło układu do jego podstawowych mas. Jeśli dokładne rozmieszczenie pozostaje obowiązkowe, użyj ułożonej podstawy, warstw lub układu ręcznego zamiast dodawać więcej niepowiązanych odniesień.

Właściwy temat pojawia się w złym stylu

Sprawdź, czy oświetlenie lub szczegóły fotograficzne źródła obiektu nie przytłaczają żądanego leczenia. Określ styl poprzez obserwowalne cechy. Jeśli twoje narzędzie eksponuje oddzielny wpływ stylu, dostosuj go celowo. Unikaj osłabiania istotnego ograniczenia tożsamości tylko po to, by renderowanie było bardziej dekoracyjne.

Potrzebujesz zarówno zdjęcia, jak i ilustracji z paczki

Zachowaj to samo źródło tożsamości i celowo zmieniaj leczenie. Przepływ pracy dopasowania photo-and-illustration wyjaśnia, kiedy oba dane wyjściowe powinny używać oryginalnego odniesienia, a kiedy zatwierdzona kompozycja powinna stać się drugim wejściem. Ta decyzja zapada po rozwiązaniu priorytetów paczki.

Zakończ jasnym briefem, a nie folderem inspiracji

Przydatny pakiet referencyjny zawiera tylko obrazy niezbędne do przekazania wymaganego tematu, aranżacji i leczenia. Każdy ma określoną rolę, każdy konflikt ma priorytet, a końcowy wynik ma widoczny standard akceptacji.

Zacznij w Dreaminie od referencji niosącej najtrudniejsze do opisania wymagania. Dodaj inne wskazówki za pomocą briefu lub odpowiedniej udokumentowanej kontroli i oceń wynik na podstawie rzeczywistej pracy każdego źródła.