Aby utworzyć arkusz odniesienia do postaci za pomocą sztucznej inteligencji, zatwierdź jeden obraz główny, wygeneruj widoki, których potrzebuje Twój projekt, popraw zmiany w projekcie, a następnie ułóż zatwierdzone obrazy z wyraźnymi etykietami. Zachowaj poszczególne obrazy, a także gotowy arkusz. Polerowany kolaż przydaje się tylko wtedy, gdy jego panele faktycznie opisują ten sam charakter.
- Krok 1: Zdecyduj, co arkusz musi wyjaśnić
- Krok 2: Zatwierdź jeden obraz główny
- Krok 3: Wygeneruj prosty pierwszy arkusz
- Krok 4: Popraw widok zamiast regenerować cały projekt
- Krok 5: Podejmij przemyślane decyzje dotyczące niewidocznych szczegółów
- Krok 6: Dodaj wyrażenia i szczegóły bez zmiany tożsamości
- Krok 7: Ułóż, oznacz i wyeksportuj paczkę
- Użyj właściwego odniesienia do następnej sceny
Dreamina jest przydatnym punktem wyjścia do tworzenia i udoskonalania tych obrazów. Pracuj z zatwierdzonego odniesienia do znaków, zamiast prosić model o wymyślenie nowego znaku w każdym panelu. Nasz istniejący przykład Dreaminy pokazuje również, dlaczego żądany "widok z przodu" wymaga kontroli: wynikowy panel nadal był widokiem w trzech czwartych.
Celem jest odniesienie do innego przepływu pracy obrazu lub wideo. Definiujesz projekt postaci, w tym decyzje dotyczące powierzchni, których oryginalne zdjęcie może nie ujawnić.
Krok 1: Zdecyduj, co arkusz musi wyjaśnić
Zacznij od następnej pracy. Maskotka skierowana do przodu może wymagać jednego widoku całego ciała i kilku wyrazów twarzy. Postać, która odwraca się w filmie, potrzebuje zatwierdzonych informacji z boku iz tyłu. Zbliżenie może wymagać szczegółów twarzy bardziej niż obszerna biblioteka pozycji.
Wybierz mały, przydatny zestaw:
Nie musisz generować każdego możliwego kąta. Dołącz widok, ponieważ odpowiada na pytanie projektowe lub obsługuje zaplanowane ujęcie.
Napisz krótką notatkę projektową przed wygenerowaniem. Zapisz cechy definiujące postać, względne proporcje, materiały i wszystko, co nie może się zmienić. Oddziel te ustalone decyzje od pozy, oświetlenia i ekspresji, które mogą się później zmienić.
Aby uzyskać bardziej ogólny wybór narzędzi graficznych, zobacz Narzędzia graficzne AI dotyczące spójności znaków . Ten samouczek koncentruje się na stworzeniu samego pakietu referencyjnego.
Krok 2: Zatwierdź jeden obraz główny
Wybierz najwyraźniejszy istniejący obraz projektu, który chcesz. Jeśli zaczynasz od tekstu, najpierw utwórz obrazy kandydujące i wybierz jeden, zanim poprosisz o arkusz.
Przydatny mistrz wyraźnie pokazuje twarz i kostium, z wystarczającą ilością ciała, aby ustalić proporcje. Unikaj traktowania mocno zaciemnionej akcji jako jedynego autorytetu do zmiany całego ciała. Jeśli brakuje dolnej części ciała, nadal trzeba zdecydować o jego konstrukcji.
Nasz przykład wykorzystuje tego robota kurierskiego:
Jego stałe cechy to okrągłe bursztynowe oko po lewej stronie widza, kwadratowe niebieskie oko po prawej stronie widza, antena z czerwonymi koralikami, ciemnoniebieskie dłonie i musztardowy plecak. Te szczegóły dają konkretne rzeczy do porównania między obrazami.
Zapisz zatwierdzonego wzorca osobno. Nie nadpisuj go atrakcyjną odmianą, która po cichu zmienia oczy lub plecak. Dodaj krótką notatkę wyjaśniającą, który plik jest aktualnym uprawnieniem do projektowania.
Edytor zdjęć Dreamina AI może pomóc udoskonalić obraz źródłowy. Popraw rozpraszające tło lub nieodpowiednią kompozycję bez przypadkowego zaakceptowania przeprojektowanej twarzy. Czystszy obraz początkowy jest cenny tylko wtedy, gdy zachowuje projekt, którego zamierzasz użyć.
Krok 3: Wygeneruj prosty pierwszy arkusz
W Dreaminie otwórz obszar roboczy generowania obrazów, wybierz model obsługujący referencyjny przepływ pracy i dołącz obraz główny. Wyraźnie napisz widoki, ramki, tło i stałe cechy. Potwierdź aktualny współczynnik proporcji, ustawienie wyjściowe i kwotę kredytową przed wygenerowaniem.
W przykładzie arkusza referencyjnego Seedream 5.0 Pro użył jednego obrazu postaci z układem 16: 9 i wyjściem 2K. Utrzymywanie stałego odniesienia do znaków pozwala skoncentrować się na widokach i szczegółach potrzebnych do arkusza.
Instrukcja była:
Stwórz czysty arkusz postaci produkcyjnych tego dokładnego robota kurierskiego: widok z przodu, widok z lewej strony i widok z tyłu, całe ciało w tej samej skali i równomiernie rozmieszczone na ciepło-szarym tle. Zachowaj asymetryczne oczy, antenę z czerwonymi koralikami, ciemnoniebieskie dłonie i musztardowy plecak. Widok z tyłu musi przedstawiać wiarygodne mocowanie plecaka. Spójne, ręcznie robione materiały gliniane i emaliowane, bez etykiet i tekstu.
Oto natywny obraz zwrócony przez tę próbę:
Ten obraz 2560 × 1440 jest szkicem. Jego pierwszy panel nie jest widokiem z przodu, a widoczne od tyłu mocowanie plecaka wprowadza informacje projektowe, które wymagają zatwierdzenia.
Połączony arkusz to wygodna pierwsza próba, ponieważ można porównać kilka widoków razem. Może również generować różne proporcje lub ignorować żądany kąt. Nie pozwól, aby uporządkowany układ ukrył te problemy.
Bezpłatny dostęp i płatne uaktualnienie: Darmowe konta w USA otrzymują 120 kredytów dziennie ; diety dzienne różnią się w innych regionach. Zacznij tworzyć obrazy i krótkie filmy za pomocą Seedance 2.0 dla wideo i Seedream 5.0 Lite dla obrazów. W przypadku regularnej produkcji Dreamina Basic kosztuje 15 USD miesięcznie na miesięcznych rozliczeniach, z 1575 kredytami miesięcznymi . Płatne plany dodają pobieranie bez znaków wodnych i szybszą kolejkę generowania. Wykorzystanie kredytu różni się w zależności od modelu i ustawień.
Krok 4: Popraw widok zamiast regenerować cały projekt
Sprawdź każdy panel pod kątem wzorca. W widoku z przodu postać powinna być skierowana bezpośrednio do kamery; widok, który ujawnia znaczną głębokość boku, może nadal wynosić trzy czwarte. W przypadku profilu sprawdź, która strona jest pokazana i czy akcesoria zajmują wiarygodne pozycje.
Gdy jeden widok nie powiedzie się, poproś o ten widok osobno. Zachowaj wzorzec i opisz konkretną poprawkę. Jeśli Twój arkusz ma ten sam problem, przykładowa kontynuacja to:
Utwórz prosty widok z przodu wspomnianego robota kurierskiego, skierowanego bezpośrednio w stronę kamery, z głową i tułowiem wyrównanymi do przodu. Pokaż całe ciało w neutralnej pozycji stojącej. Zachowaj oryginalne asymetryczne oczy, antenę, ciemnoniebieskie wskazówki, konstrukcję plecaka i materiały. Zwykłe ciepło-szare tło. Tylko jedna postać, bez etykiet.
Ponownie porównaj wynik z mistrzem. Technicznie frontalny obraz nadal nie jest punktem odniesienia, jeśli modelka zamienia oczy, zmienia kształt głowy lub dodaje inny kostium.
Zachowaj każdy zatwierdzony widok jako własny plik. Jeśli iteracja dryfuje, wróć do głównego i odpowiedniego zatwierdzonego widoku, zamiast używać najnowszej wadliwej generacji jako nowego punktu wyjścia.
Przewodnik po arkuszach referencyjnych Kapwinga również rozwija zadanie etapami. Użyteczną zasadą jest rozwiązanie projektu przed powiększeniem pakietu referencyjnego; dodanie większej liczby paneli nie może naprawić niespójnego fundamentu.
Krok 5: Podejmij przemyślane decyzje dotyczące niewidocznych szczegółów
Widok z tyłu wygenerowany z obrazu z przodu lub w trzech czwartych jest częściowo propozycją projektową. Model nie może odzyskać ukrytego nasadki plecaka, która nigdy nie została dostarczona.
W szkicu kurierskim wprowadzono wiarygodne tylne pasy. Zdecyduj, czy ta nasadka pasuje do postaci, czy rozsądnie łączy się z widocznym plecakiem i czy powinna stać się częścią zatwierdzonego projektu. Jeśli nie, opisz zamierzoną alternatywę i popraw widok z tyłu.
Zapisz decyzję w krótkiej notatce. Na przykład możesz określić, że tylne mocowanie pokazane na zatwierdzonym tylnym obrazie jest częścią projektu. Daje to późniejszej pracy wyraźny autorytet, zamiast prosić każde nowe pokolenie o wywnioskowanie innego rozwiązania.
To rozróżnienie ma również znaczenie dla kostiumów, włosów, obuwia, rekwizytów i połączeń mechanicznych. Niewidzialny kąt generowany przez sztuczną inteligencję jest użyteczną pracą koncepcyjną, ale staje się punktem odniesienia dopiero po jego wybraniu.
Krok 6: Dodaj wyrażenia i szczegóły bez zmiany tożsamości
Gdy główne widoki są stabilne, dodaj tylko wyrażenia, wskazówki lub szczegóły dotyczące akcesoriów, których potrzebuje projekt. Wygeneruj je na podstawie wzorca i odpowiedniego zatwierdzonego widoku.
Oddziel wyrażenie od przeprojektowania. Uśmiech może zmienić usta i policzki; nie powinien przypadkowo zmieniać kształtu oczu, anteny ani materiałów. W przypadku postaci z celową asymetrią sprawdź, czy ta asymetria została zachowana, czy przypadkowo odbita.
Użyj małego panelu szczegółów, gdy ważny element byłby zbyt mały na arkuszu. Zbliżenie dłoni może wyjaśnić budowę palca; szczegół plecaka może wyjaśnić załącznik. Te obrazy powinny zgadzać się z widokami całego ciała.
Jeśli dostępnych jest kilka referencji, przypisz każdemu jasny cel. Nie uwzględniaj odrzuconych alternatyw jedynie w celu wypełnienia dodatku wejściowego. Nasz przewodnik dotyczący łączenia wielu obrazów referencyjnych wyjaśnia, jak zachować zrozumiałość ról postaci, ustawień i stylów.
Krok 7: Ułóż, oznacz i wyeksportuj paczkę
Przenieś zatwierdzone obrazy do edytora układu, takiego jak Canva. Użyj pustej strony poziomej lub innego formatu dostosowanego do odbiorcy, a następnie umieść widoki całego ciała w porównywalnej skali wizualnej. Tam, gdzie to możliwe, ustaw stopy i zostaw wystarczająco dużo miejsca, aby odróżnić sylwetki.
Dodaj etykiety jako zwykłe warstwy tekstowe. Oznacz rzeczywisty wyświetlany kąt, nazwę znaku oraz wersję lub datę, jeśli jest to przydatne. Nie proś modelu obrazu o odtwarzanie małych etykiet technicznych, gdy edytowalny tekst jest łatwiejszy do poprawienia.
Dołącz kompaktową notatkę o stałych cechach obok obrazów. Możesz także próbkować kolory z zatwierdzonego wzorca w edytorze, ale unikaj wymyślania dokładnych kodów kolorów z pamięci. W przypadku materiałów zmieniających się wraz z oświetleniem krótki opis może być bardziej pouczający niż sama próbka koloru.
Wyeksportuj czysty plik PNG lub JPEG do użytku wizualnego lub plik PDF, jeśli obsługuje go narzędzie do układu i odbiorca. Sprawdź, czy wyeksportowany plik ma normalny rozmiar wyświetlania: twarze, dłonie i ważne notatki powinny pozostać czytelne. Zachowaj edytowalny układ i oryginalne zatwierdzone obrazy w tym samym zorganizowanym pakiecie.
Przydatne przekazanie zawiera gotowy arkusz, oddzielne zatwierdzone widoki, obraz główny i krótką notatkę projektową. Arkusz daje człowiekowi szybki przegląd; poszczególne obrazy pozwalają późniejszemu generatorowi korzystać z odpowiedniego widoku bez interpretacji całego kolażu.
Użyj właściwego odniesienia do następnej sceny
Prześlij obraz wyjaśniający wykonane ujęcie. Ujęcie chodzenia z profilu może skorzystać z zatwierdzonego widoku z boku; zbliżenie z przodu może wymagać wykonania wzorca i szczegółów twarzy. Prawidłowy wybór zależy od wybranego modelu i roli wejściowej.
Na przykład przepływ pracy Gen-4 Image References firmy Runway obsługuje nazwane odwołania i do trzech obrazów dla tego przepływu pracy obrazów. Ten dodatek nie jest uniwersalnym limitem dla każdego modelu wideo Runway lub każdej platformy.
Arkusz referencyjny pomaga podejmować spójne decyzje; nie blokuje automatycznie wszystkich przyszłych danych wyjściowych. Zachowaj master dostępny, używaj tylko odpowiednich zatwierdzonych zasobów i popraw dryf przed rozwinięciem sceny. Po przejściu do animacji kontynuuj zachowywanie tej samej postaci w scenach wideo AI , aby połączyć pakiet projektowy z ciągłością ujęcia po ujęciu.