Malowanie obrazu AI: rozszerz obraz bez rozciągania

Przed wygenerowaniem zdecyduj, gdzie należy dodatkowy pokój i co musi zrobić. Szerszy obraz bohatera może wymagać cichej przestrzeni na nagłówek po lewej stronie. Krajobraz może wymagać dłuższego horyzontu po obu stronach. Samo wybranie szerokiego stosunku nie gwarantuje ani rezultatu, ani tego, że oryginalny temat pozostanie niezmieniony.

Ten przewodnik omawia geometrię, dostępne ścieżki edycji i kontrole, które przekształcają rozszerzony obraz w użyteczną kompozycję. Jego diagramy i opracowane przykłady są instruktażowe, a nie wynikają z testu malowania.

Rozszerzanie, rozciąganie, zmiana rozmiaru i przycinanie rozwiązują różne problemy

Omalowanie jest przydatne, gdy istniejąca fotografia już działa i potrzebujesz więcej otoczenia. Proporcjonalna zmiana rozmiaru jest przydatna, gdy ma odpowiedni kształt, ale niewłaściwe wymiary pikseli. Przycinanie jest przydatne, gdy można bezpiecznie usunąć zawartość. Regeneracja oparta na referencjach jest przydatna, gdy akceptowalna jest twórcza reinterpretacja.

Jeśli twój obraz jest portretem osoby na zwykłej ścianie studia, rozciągnięcie ściany może być łatwe do oceny. Jeśli krawędzie przecinają dłonie osoby lub złożoną maszynę, nowy obszar wymaga czegoś więcej niż tekstury tła. Prosi redaktora o wymyślenie brakującej anatomii lub struktury. Zasługuje to na bliższe przyjrzenie się i może wymagać innego zdjęcia źródłowego.

Oryginalny schemat instruktażowy. Pomarańczowy obiekt staje się szerszy po rozciągnięciu; wysunięcie ramy dodaje obszary boczne, zachowując jednocześnie jej proporcje. Jest to ilustracja geometryczna, a nie wygenerowane zdjęcie lub wynik testowanego produktu.

Zaplanuj ostatnią klatkę przed wygenerowaniem kolejnej sceny

Zacznij od miejsca docelowego i przestrzeni użytkowej

Zapisz współczynnik docelowy, żądane wymiary pikseli i rozmieszczenie dowolnego tekstu lub elementów interfejsu. Szeroki obraz, który nie pozostawia czystego miejsca na nagłówek, może nadal nie spełnić zamierzonego zadania.

Umieść szorstki prostokąt nad źródłem, aby przedstawić ostateczny układ. Zaznacz temat, obszar nagłówka i wszystko, co musi pozostać widoczne. Trzymaj kluczowe szczegóły z dala od krawędzi ostatecznego uprawy, zwłaszcza jeśli różne urządzenia wyświetlają różne uprawy.

Nie potrzebujesz do tego dopracowanego projektu. Zgrubny rysunek może wyjaśnić, czy obiekt powinien siedzieć po prawej stronie z miejscem po lewej, czy pozostać wyśrodkowany w zrównoważonym otoczeniu. Jeśli sama kompozycja wymaga przebudowy, przewodnik po kompozycji prowadzony przez szkic wyjaśnia, jak przekształcić intencję układu w wyraźniejsze odniesienie wizualne.

Oblicz, jakiej szerokości faktycznie potrzebujesz

Załóżmy, że źródłem jest 1200 × 900 pikseli , obraz 4: 3. Potrzebujesz ramki o wymiarach 1600 × 900 pikseli , czyli 16: 9, i chcesz zachować źródło w jego istniejącym rozmiarze.

Wymagana dodatkowa szerokość to 1600 − 1200 = 400 pikseli . Możesz dodać 200 pikseli z każdej strony, wszystkie 400 pikseli po lewej lub dowolny podział, który daje łącznie 400. Nie jest konieczne poziome powiększanie źródła.

W przypadku nagłówka po lewej stronie dodanie większej ilości miejsca może być bardziej przydatne niż rozszerzenie symetryczne. Pozycja obiektu w końcowej klatce zmienia się, ponieważ klatka zmienia się wokół niego, mimo że sam oryginalny obraz nie musi się poruszać ani deformować wewnętrznie.

Rozciągnięcie szerokości 1200 pikseli do 1600 przy jednoczesnym pozostawieniu wysokości na 900 poszerzyłoby każdy obiekt o jedną trzecią. Proporcjonalna zmiana rozmiaru do szerokości 1600 pikseli dałaby zamiast tego wysokość 1200 pikseli, zachowując stosunek 4: 3 zamiast 16: 9.

Wstępnie ustawione współczynniki mogą generować plik o różnych wymiarach. Sprawdź pobrany plik zamiast traktować "16: 9" jako ustawienie rozdzielczości.

Chroń strukturę ogniskową

Zidentyfikuj cechy, które niosą ze sobą obraz: twarz, sylwetkę produktu, horyzont, drzwi lub kierunek, w którym patrzy dana osoba. Ekspansja powinna wspierać te relacje.

Jeśli osoba patrzy w prawo, więcej miejsca po prawej może zachować poczucie patrzenia w scenę. Jeśli produkt znajduje się obok nagłówka, priorytetem może być więcej miejsca po stronie nagłówka. Dodanie równej ilości do obu krawędzi jest wygodne, ale jest to wybór projektu, a nie zasada.

Zdecyduj również, ile wynalazku jest dopuszczalne. Przedłużenie pustego nieba i wody dostarcza atmosfery. Przedłużenie pokoju może wymyślić meble, drzwi lub powierzchnię podłogi. Jeśli zdjęcie musi przedstawiać rzeczywisty układ nieruchomości, użyj szerszego zdjęcia źródłowego, zamiast akceptować wymyśloną architekturę jako zapis faktyczny.

Wybierz trasę Dreamina, która pasuje do Twojego celu

Dokumentacja Dreaminy opisuje zarówno dedykowany przepływ pracy Expand, jak i bieżący przepływ pracy AI Image reference. Powinny być traktowane jako różne drogi.

Jeśli Twój obszar roboczy udostępnia udokumentowane narzędzie Canvas Expand

Strona ekspandera obrazu Dreaminy opisuje przesyłanie do kanwy, wybieranie opcji Rozwiń, wybieranie rozmiaru lub współczynnika rozszerzenia, opisywanie nowych obszarów, przeglądanie opcji i eksportowanie plików JPEG lub PNG. Ta strona nadal odnosi się do Seedream 4.0. Użyj tych instrukcji, gdy obecne są pasujące kontrolki Canvas; nie są dowodem na to, że każde konto bieżące korzysta z tego interfejsu lub że Expand działa na Seedream 5.0 Pro. Dokumentacja ekspandera Dreaminy podaje tę drogę.

W przypadku samego rozszerzenia poproś o kontynuację, której potrzebujesz. Określ kierunek, materiały, oświetlenie i czy nowa przestrzeń powinna pozostać cicha. Unikaj proszenia o zupełnie nowy styl, jeśli oryginał ma już odpowiednią obróbkę wizualną.

Poniżej znajduje się przykładowa instrukcja, a nie testowany monit:

Przedłuż scenę w lewo, aby uzyskać szerszą kompozycję. Kontynuuj istniejącą bladą ścianę i blat studyjny z tym samym miękkim oświetleniem i perspektywą. Nie zagracaj dodanego lewego obszaru dla nagłówka. Zachowaj proporcje istniejącego obiektu i aktualny kąt kamery. Nie dodawaj dodatkowych produktów, napisów ani ozdób.

Sprawdź połączenie i zachowany obiekt po pokoleniu. "Zachowaj" wyraża Twoje wymagania; wynik nadal wymaga porównania.

Jeśli chcesz nowo skomponowany szeroki obraz z odniesienia

Aktualny przewodnik po obrazie do obrazu Dreaminy dokumentuje przesyłanie referencji AI Image > "+", monit o transformację, Image 5.0 Pro by Seedream 5.0 Pro, wybór proporcji i rozdzielczości, generowanie i pobieranie. Jest to udokumentowany sposób tworzenia nowej, szerszej kompozycji z referencji. To nie to samo, co dodawanie pikseli tylko poza chronionym oryginalnym prostokątem. Zobacz aktualny przepływ pracy AI Image .

Użyj tej trasy, gdy możesz zaakceptować nowe renderowanie sceny. Opisz oryginalny temat, pożądaną pozycję i cel nowej przestrzeni. Porównaj wynik pod kątem tożsamości, kształtu, etykiet i struktury, zamiast zakładać, że zachował je, ponieważ użył odniesienia.

Jeśli dokładna etykieta produktu, szczegóły twarzy lub krawędź architektoniczna muszą pozostać nienaruszone, użyj przepływu pracy, który zachowuje oryginalny obraz na warstwie i ogranicza wymianę do nowego regionu. W przewodniku inspekcji edycji lokalnej wyjaśniono różnicę między wyglądem niezmienionym, zachowaniem ważnych szczegółów i dopasowaniem oryginalnych pikseli.

Dedykowana alternatywa rozszerzenia w Photoshopie

W przypadku ścieżki rozszerzenia opartej na płótnie obecne wskazówki Adobe dla komputerów stacjonarnych wykorzystują narzędzie Przytnij do powiększenia płótna, a następnie Generatywne rozwijanie na pasku zadań kontekstowych. Wybierasz dostępny model Firefly, generujesz - używając pustego monitu o kontynuację kontekstową - i przeglądasz wariacje we właściwościach. Instrukcje Adobe Generative Expand na pulpicie dokumentują tę sekwencję.

Oddzielny samouczek firmy Adobe pokazuje również ustawienia wstępne współczynników, ponowne przeglądanie wariantów w warstwie generatywnej i eksportowanie za pomocą funkcji Eksportuj jako. Ta warstwa umożliwia ponowne przyjrzenie się rozszerzeniu podczas wykańczania. Samouczek rozszerzania firmy Adobe wyjaśnia te elementy sterujące.

Zachowaj czystą oryginalną warstwę lub plik źródłowy. Jeśli dosłowne zachowanie ma znaczenie, porównaj oryginalny obszar i użyj maski, aby go przywrócić w razie potrzeby. Nieniszczący przepływ pracy umożliwia korektę; nie usuwa potrzeby sprawdzania wyniku.

Wybierz tę trasę, gdy jawne rozmieszczenie kanwy i kontrolki warstw ułatwiają zarządzanie rozszerzeniem.

Opracowany przykład: dodaj pokój z nagłówkiem do zdjęcia na stole

Wyobraź sobie zdjęcie 1200 × 900 małego ceramicznego wazonu na blacie. Wazon znajduje się blisko środka. Tło jest bladą ścianą, a pozioma granica od ściany do stołu przecina ramę za nią. Potrzebujesz obrazu witryny 1600 × 900 z nagłówkiem po lewej stronie.

Zaplanuj rozbudowę asymetryczną. Dodaj 350 pikseli po lewej i 50 po prawej stronie. Dodana szerokość nadal wynosi 400 pikseli, a źródło pozostaje w swojej pierwotnej skali w tym geometrycznym planie. Daje to więcej miejsca po stronie nagłówka bez rozciągania wazonu.

Zidentyfikuj linie, które muszą być kontynuowane. Granica od ściany do stołu powinna stykać się z nowym regionem na tej samej wysokości i podążać za jego dotychczasowym kierunkiem. Półka lub krawędź blatu, która nagle przechyla się na starej granicy, odsłoniłaby przedłużenie.

Opisz cichą kontynuację. Poproś o tę samą ścianę, blat, kierunek światła i teksturę powierzchni. Nie pytaj o dodatkowe obiekty w obszarze nagłówka. Nowa roślina może uatrakcyjnić generowany obraz, ale zmniejszyć jego użyteczność dla tekstu.

Sprawdź osobno temat źródłowy. Wazon musi zachować swoją sylwetkę, uchwyt, jeśli jest obecny, wzór glazury i położenie względem blatu. Jeśli narzędzie przerysuje go, zdecyduj, czy jest to dopuszczalne do tego użycia. W przypadku zdjęcia konkretnego przedmiotu na sprzedaż, zastąpienie oryginalnego wazonu podobnym wymyślonym zmieniłoby prezentowany produkt.

Umieść właściwy nagłówek przed zatwierdzeniem. Nie oceniaj nowego marginesu tylko jako pustego obrazu. Dodaj zamierzony tekst do narzędzia do układania i sprawdź kontrast, podziały linii i przestrzeń do oddychania. Zachowaj możliwość edycji nagłówka, zamiast prosić generator tła o wprowadzenie go do sceny.

Napraw tylko to, co ulegnie awarii. Jeśli sprzężenie ma mały krok jasności, popracuj nad tym przejściem. Jeśli linia od ściany do stołu zmienia wysokość w całym dodanym obszarze, zmień strukturę rozszerzenia. Jeśli nowy obiekt zajmuje obszar tekstowy, usuń lub ponownie wygeneruj ten obszar bez odrzucania dobrego rozszerzenia w innym miejscu.

Sprawdź starą granicę, a nie tylko nowe zewnętrzne krawędzie

Najbardziej odkrywczym miejscem do sprawdzenia jest często miejsce, w którym kończył się oryginalny obraz. Przekonujące rozszerzenie musi łączyć się z już obecnymi informacjami.

Najpierw sprawdź linie ciągłe. Podążaj za horyzontami, listwami przypodłogowymi, kostkami brukowymi, półkami i gałęziami w poprzek połączenia. Uważaj na nagłą zmianę kąta, podwojoną krawędź lub linię, która kończy się i zaczyna nieco wyżej.

Następnie zbadaj światło i teksturę. Miękki gradient może ujawnić pionowe pasmo jasności, nawet jeśli tekstura jest wiarygodna. Woda lub trawa może zawierać powtarzające się kawałki. Rozmyte tło nie powinno nagle stać się ostre w nowym regionie, a odległa ściana nie powinna uzyskać zbyt dużej tekstury.

Następnie sprawdź obiekty w pobliżu starej granicy. Odcięte krzesło może wyrosnąć dodatkową nogę; odbicie może utracić swój związek z przedmiotem; drzewo może się powtarzać. Im większa ilość nowej sceny, tym więcej możliwości konfliktu wymyślonych relacji ze źródłem.

Na koniec porównaj główny temat z oryginałem. Przedłużenie bez szwów jest nadal nieodpowiednie, jeśli zmieniono zabezpieczoną etykietę lub powierzchnia wierzchnia już nie pasuje. W przypadku zachowanego oryginalnego regionu porównaj ten sam rozmiar i wyrównanie. Jeśli dane wyjściowe zostały zmienione, uwzględnij to przed interpretacją różnic w pikselach jako zmian edycji.

Napraw rozszerzenie zgodnie z awarią

Gdy duże rozszerzenie wielokrotnie zawiedzie, wypróbuj mniejsze rozszerzenie i oceń je przed dodaniem kolejnych. Jest to strategia rozwiązywania problemów, a nie gwarantowana poprawa jakości lub wymierna korzyść. Ułatwia to sprawdzenie każdego nowego połączenia, ale powtarzające się generacje mogą również wprowadzać nagromadzone niespójności. Zachowaj linię bazową i przestań budować na wersji, której struktura już się nie powiodła.

Naprawa wąskiego szwu może wymagać niewielkiego kontekstu po obu stronach granicy. Niezwykle ciasny wybór może nie pozostawiać miejsca na połączenie przejścia. Chroń pobliskie szczegóły obiektu i sprawdzaj je później, zamiast niepotrzebnie rozszerzać naprawę na cały obraz.

Wykończ w rozmiarze, którego faktycznie potrzebuje układ

Sprawdź pobraną szerokość i wysokość, a następnie umieść plik w zamierzonym układzie. Upewnij się, że obszar nagłówka przetrwa rzeczywistą uprawę i że ogniskowy obiekt pozostaje prawidłowo umieszczony na odpowiednich rozmiarach ekranu.

Nie myl szerszego płótna z wyższymi szczegółami. Wygenerowane obszary boczne dodają obszar sceny; nie poprawiają automatycznie ostrości oryginalnego obiektu. Podobnie zmiana etykiety rozdzielczości nie określa, jakie szczegóły są obecne w końcowych eksportowanych pikselach. Wymiary wyjściowe i przewodnik jakości obrazu obejmują tę oddzielną decyzję dotyczącą wykończenia.

Jeśli potrzebujesz zmienić rozmiar w celu dostarczenia, użyj skalowania proporcjonalnego. Jeśli ponownie potrzebujesz innego kształtu, celowo wybierz poprawioną uprawę lub dalsze rozszerzenie. Rozciąganie na końcowym etapie eksportu zniweczyłoby główny powód stosowania malowania obrysowego.

Zachowaj edytowalny wzorzec z oryginałem i rozszerzeniem dostępnym do rewizji. Zatwierdź dostarczony obraz, gdy jego stosunek i wymiary pasują do miejsca docelowego, dodatkowa przestrzeń służy układowi, stare obramowania mają przekonującą ciągłość, a zawartość ogniska spełnia wymagania dotyczące retencji.

Pytania dotyczące poszerzania obrazów

Czy wybranie 16: 9 automatycznie rozszerza moje oryginalne zdjęcie?

To zależy od narzędzia i przepływu pracy. Kontrola proporcji może przycinać, regenerować lub definiować nowe płótno. Sprawdź, co faktycznie robi operacja i porównaj temat. Obraz oparty na odniesieniu 16: 9 nie jest automatycznie przemalowaną kopią z zachowanymi oryginalnymi pikselami.

Czy mogę dodać więcej miejsca tylko z jednej strony?

Przepływ pracy na płótnie może asymetrycznie umieścić oryginał w większej ramie. Użyj tego miejsca, aby stworzyć pomieszczenie tam, gdzie potrzebuje tego projekt. W generatorze opartym na monitach opisz żądaną pozycję, a następnie sprawdź dane wyjściowe; instrukcja słowna jest mniej wyraźna niż samodzielne ustawianie geometrii płótna.

Czy lepiej rozciągać wszystkie boki jednocześnie?

Użyj najmniejszego rozwinięcia obsługującego układ. Może być koniecznych kilka stron, ale nie ma powodu, aby generować nowe górne i dolne obszary, gdy zadanie wymaga tylko większej szerokości. Gdy struktura jest trudna, mniejsze kroki mogą ułatwić przeglądanie i korektę.

Czy rozszerzenie może odzyskać prawdziwą scenę poza fotografią?

Tworzy wiarygodną kontynuację, a nie dowód tego, co było poza kadrem kamery. Użyj innej fotografii lub panoramy, gdy rzeczywiste otoczenie ma znaczenie. Omalowanie jest odpowiednie, gdy wymyślona zawartość otoczenia jest akceptowalna i można ją porównać z widoczną sceną.

Kiedy przycinanie jest lepszym wyborem?

Przycinanie podczas usuwania górnej lub dolnej zawartości daje docelowy kształt bez utraty istotnych szczegółów. Rozszerzenie ma sens, gdy ta uprawa odcięłaby temat, usunęła niezbędne otoczenie lub pozostawiła niewystarczającą ilość miejsca na zamierzony układ.