Krótki dramat potrzebuje postaci, która czegoś chce, przeszkody i zmiany, którą może nastąpić widz. Dreamina wnosi do tego procesu tworzenie dramatów opartych na scenariuszach i planowanie scen wizualnych. Zacznij od zdefiniowania rytmu fabuły, a następnie podaj postaciom, ustawieniom i ujęciom wystarczająco dużo szczegółów, aby to wyrazić.
Studio Dramatu to miejsce, w którym można rozpocząć opowieść opartą na postaciach lub epizodyczną. Skrypt dostarcza wydarzenia i dialogi. Aktywa postaci i sceny tworzą świat wizualny. Przeglądanie wygenerowanych scen pomaga zdecydować, czy historia rzeczywiście komunikuje zamierzony obrót.
Poznaj części przepływu pracy
Projekt dramatu zawiera kilka decyzji, które są przydatne, aby zachować odrębność podczas pracy.
Drama Agent koncentruje się na przekształcaniu napisanych pomysłów w treść fabuły opartej na postaciach. Przepływ pracy Story Studio Canvas organizuje zasoby, sceny i przepływ narracji bardziej celowo wyreżyserowanego projektu. Użyj organizacji, która pasuje do tego, ile kontroli wizualnej potrzebuje Twoja scena, jednocześnie zachowując jasność głównej akcji scenariusza.
Projekt z jedną dramatyczną wymianą może wymagać tylko zwartego planu sceny. Seria cykliczna korzysta z rekordu znaków wielokrotnego użytku, odniesień do lokalizacji i notatek o tym, co zmieniło się na każdym zakończeniu.
Skorzystaj z opracowanego przewodnika od skryptu do sceny , aby uzyskać kompletny przykład planowania ujęć, a następnie dwuodcinkowego przewodnika ciągłości , aby przygotować kontynuację.
Daj skryptowi jeden widoczny obrót
Rozważ botanika wracającego do szklarni po zamknięciu. Chce dowiedzieć się, dlaczego zniknęło eksperymentalne ziarno. Odkrywa świeży ślad obok pustej tacy, po czym zauważa, że zamknięta szafka świeci. Kolej to nowa wskazówka: brakujące nasiona mogą nadal znajdować się w szklarni.
Ten beat zapewnia użyteczny początek, środek i zakończenie. Na początku oczekuje zwykłego czeku. Pusta taca stwarza problem. Blask zmienia jej kolejną decyzję. Widz może zrozumieć historię, zanim jeszcze głos ją wyjaśni.
Daj każdej akcji wystarczająco dużo miejsca w scenie. Jeśli poprosisz jednocześnie o odkrycie, konfrontację, pogoń i rozwiązanie, ważny zwrot może stać się trudny do odczytania. Podziel sekwencję na ujęcia, gdy historia wymaga nowego spojrzenia.
Przygotuj postacie i lokacje na scenę
Wybierz definiujący wygląd i ubiór protagonisty przed wygenerowaniem akcji głównej. Uwzględnij cechy, które muszą pozostać rozpoznawalne w bliższych i szerszych widokach. Dla botanika mogą to być ciemne, wiązane włosy, zielona kurtka robocza i mały mosiężny klucz zwisający z prawej ręki.
Zdefiniuj szklarnię w podobnie użyteczny sposób. Zapisz, gdzie stół warsztatowy, pusta taca i szafka znajdują się względem siebie. Wybierz źródło światła i porę dnia. Przejrzysty plan lokalizacji daje coś konkretnego do porównania, gdy późniejsze ujęcie ujawnia inną część przestrzeni.
Użyj obrazów referencyjnych do wizualnych faktów i tekstu do akcji. Jeśli jeden obraz dostarcza postać, a inny szklarnię, zidentyfikuj te role, aby ich zawartość mogła obsługiwać tę samą scenę.
Skieruj strzał, którego potrzebujesz dalej
Przydatna instrukcja ujęcia określa, co jest widoczne, jakie zmiany i jak kamera powinna to obserwować. Nastrój dodaje "Botanik w tajemniczej szklarni". "Widzi pustą tacę, zatrzymuje się i patrzy w stronę świecącej gabloty" daje akcję fabularną.
Wybierz kadrowanie zgodnie z informacjami, których potrzebuje publiczność. Bliższe ujęcie może ujawnić brakujące nasienie. Szersze ujęcie może ustalić relację między bohaterem a gabinetem. Nadaj ruchowi kamery cel, na przykład ujawnienie wskazówki po tym, jak postać zauważy problem.
Dłuższe ujęcia i multimodalne odniesienia mogą obsługiwać bardziej rozwinięte sceny w ramach odpowiedniego przepływu pracy generowania. Skorzystaj z modelu seedance i przewodnika po trybach , aby wybrać punkt początkowy dla oddanego strzału. Ogólna długość fabuły pochodzi ze scen, które montujesz i wyników, które zdecydujesz się zachować.
Przejrzyj historię jako sekwencję
Odtwarzaj wybrane strzały w kolejności. Zapytaj, czy publiczność może zidentyfikować bohatera, problem i zmianę. Następnie sprawdź ciągłość wizualną, która wspiera to zrozumienie: taca pozostaje pusta, klucz pozostaje w zamierzonej dłoni, a szafka pozostaje w rozpoznawalnym miejscu.
Posłuchaj wszelkich dialogów i dźwięków w rzeczywistym wyniku. Sprawdź, czy linia mówiona ma sens z widocznym działaniem i pojawia się w zrozumiałym momencie. Jeśli wiersz tylko powtarza to, co widzowie już widzą, użyj miejsca na reakcję lub usuń go ze scenariusza.
W przypadku serii zapisz stan końcowy po zatwierdzeniu odcinka. Następny scenariusz powinien zaczynać się od tego, co się wydarzyło, w tym od tego, kto trzyma ważny rekwizyt i co teraz wie każda postać.
Czy krótki dramat musi mieć realistyczny styl?
Wybierz styl wizualny, który służy historii. Kierunki akcji na żywo, ilustrowane i 3D tworzą różne oczekiwania wobec postaci i środowisk. Zachowaj spójność wybranego stylu we wszystkich zasobach referencyjnych i krótkich ujęciach.
Jak długa powinna być pierwsza scena?
Daj rytmowi wystarczająco dużo czasu, aby ustalić sytuację i wykonać swoją kolej. Najpierw zaplanuj akcje, a następnie podziel je na ujęcia i wybierz odpowiednie długości generacji. Krótka scena z jedną wyraźną zmianą to przydatny projekt startowy.
Czy mogę kontynuować tę samą historię w innym odcinku?
Tak. Przenieś zatwierdzone odniesienia do znaków i lokalizacji wraz z pisemną notatką o stanie końcowym. Przygotuj początek kolejnego odcinka z tego nagrania. Przeglądanie przejścia między ostatnim ujęciem a nowym otwarciem pomaga zachować ciągłość zarówno wizualną, jak i narracyjną.