Makul Bir AI Video Geçişi için İlk ve Son Çerçeveleri Planlayın

Bitiş görüntüsüne ihtiyacınız olup olmadığına karar verin

Nihai kompozisyon önemli olduğunda bir hedef son kullanın: bir karakter bir kapının yanında bitmeli, bir kamera belirli bir görünüme ulaşmalı veya resimli bir nesne hazırlanmış bir konuma yerleşmelidir. İkinci görüntü, bu hedefe görünür bir form verir.

Mevcut bir sahnede yalnızca nazik bir harekete ihtiyacınız olduğunda biten bir görüntü gereksiz olabilir. Yeni bir nihai kompozisyon hazırlanmadan başlangıç görüntüsünden küçük bir bulut sürüklenmesi veya kumaş hareketi yönlendirilebilir. Başka bir görüntü eklemek başka bir kısıtlama getirir; bu kısıtlama çekime hizmet ettiğinde faydalıdır.

Bir uç noktayı genel bir başvurudan ayırt edin. Bir referans, tam açılış veya kapanış kompozisyonunu tanımlamadan görünüm, stil veya diğer bilgileri iletebilir. İki görüntüyü genel bir referans alanına yüklemek, birini otomatik olarak ilk kareye, diğerini sonuncusuna atamaz.

Arayüzü seçmeden önce çekimin amacını bir cümleyle yazın. Örneğin: "Kamera hareketsiz kalırken fener masanın sol tarafından sağa doğru hareket eder". Bu cümle bir hedefi, bir eylemi ve bir kamera rolünü tanımlar. "Güzel bir fener geçişi yapın" üçünü de açık bırakır.

Hala neyin hareket etmesi gerektiğini seçiyorsanız, konu, kamera ve atmosfer kılavuzu , iki uç nokta görüntüsü değiştirmeyi zorlaştırmadan önce bu kararın çözülmesine yardımcı olur.

Resimlerin aynı konuyu tanımlayıp tanımlamadığını kontrol edin

Görüntüleri yan yana koyun. Tarzlarını değerlendirmeden önce kimliği ve içeriği karşılaştırın. Benzer görünümlü bir nesne yine de farklı bir nesne olabilir.

Bir kişi için yüz özelliklerini, saç stilini, kıyafetleri ve aksesuarları karşılaştırın. Bir ürün için tam varyantı, silueti, etiketi ve bileşenleri kontrol edin. Bir manzara için, devam etmesi gereken yer işaretlerini belirleyin. Bir illüstrasyon için, ayırt edici işaretlerini, çizgi stilini ve nesne sayısını karşılaştırın.

Önemli olan öğeler için bir yazışma listesi oluşturun:

Bu, oluşturulan bir test değil, açıklayıcı bir planlama örneğidir. Sadeliği, amaçlanan yazışmaların incelenmesini kolaylaştırır. Daha karmaşık bir çekimin, daha uzun bir stil sıfatları listesinden ziyade daha dikkatli bir listeye ihtiyacı vardır.

Göndermeden önce kaynak resimlerdeki çelişkileri düzeltin. Son fenerin kolu farklı ise, modelden bir tasarım değişikliğinin yanı sıra bir konum değişikliğini de uzlaştırması isteniyor. İkinci görüntü iki fener içeriyorsa, yeni bir nesnenin gerçekten görünüp görünmeyeceğine karar verin. Geçişin açıklanması için yanlışlıkla bir uyumsuzluk bırakmayın.

Eşleşen çerçeveleme, ölçek ve fiziksel alan

Hem görüntüler hem de amaçlanan çıktı için uyumlu bir en boy oranı kullanın. Bitkileri hazırladıktan sonra kontrol edin; eşleşen boyutlar, önemli içeriğin hala uyduğu anlamına gelmez. Konuyu ve gerekli yer işaretlerini yaklaşabilecekleri sınırlardan uzak tutun.

Konunun boyutunu karşılaştırın. Bitiş görüntüsündeki çok daha büyük bir konu, bir kamera itmesi, kameraya doğru hareket veya nesne ölçeğinde bir değişiklik anlamına gelebilir. Hangi açıklamanın amaçlandığını seçin. Aksi takdirde bir model, konuyu uzatarak veya değiştirerek farkı çözebilir.

Aynı şekilde, bakış açısını ve ufku karşılaştırın. Önden görünüm ve ardından yüksek tepeden görünüm, önemli bir kamera değişikliği ister. Aynı kamerayla küçük bir soldan sağa hareket farklı bir görevdir. Her ikisini de genel bir "yumuşak hareket" olarak ele almak yerine gerçek geçişi tanımlayın.

Eylemin ihtiyaç duyduğu alanı kontrol edin. Bir el bir masanın içinden geçemez ve bir kişi tüm atış için ilgisiz bir ön plan nesnesinin arkasında gizli kalırken bir kapıya ulaşamaz. Öznenin bir şeyin arkasından veya önünden geçtiği ve daha sonra neyin görünür hale gelmesi gerektiğine dikkat edin.

Kaynak -görüntü hazırlama kılavuzu netliği ve kırpmaya hazır olmayı kapsar. İki görüntülü bir geçiş için, bu kontrolleri her iki uç noktaya da uygulayın ve ardından bunları bir çift olarak karşılaştırın. İyi bir ilk görüntü, kırpılmış bir yüz veya eksik ürün tabanı ile biten bir hedefi telafi edemez.

Geçişin ne icat etmesi gerektiğini belirleyin

Bir fotoğraf belirli bir görüşü gösterir. Büyük bir yörünge, sağlanan her iki görüntüde de olmayan bir arkayı, bir tarafı veya ortamın bir parçasını açığa çıkarabilir. İki uç nokta bile aralarındaki görünümleri bilinmeyen bırakabilir.

Üç pratik soru sorun:

1
1. Sadece başlangıçta veya sadece sonunda görünen nedir?
2
2. Ortada bir yerde ne görünür hale gelirdi?
3
3. Bu ayrıntılardan hangisi makul olmaktan çok doğru olmalı?

Orijinal bir fantezi illüstrasyonu için, incelendikten sonra icat edilmiş bir ara görünüm kabul edilebilir. Gerçek bir paket için, oluşturulan bir arka etiket, ön fotoğraftan oluşturulamayan bir ürün gerçeğidir. Bu ayrım önemli olduğunda uygun gerçek görünümler, yakalanan görüntüler veya hazırlanmış bir varlık kullanın.

Büyük bir aydınlatma farkı da yolu zorlaştırabilir. Başlangıç gün ışığıysa ve bitiş karanlık bir iç mekansa, nesnenin ortamlar arasında hareket edip etmediğine, ışığın değişip değişmediğine veya çekimin kasıtlı olarak dönüşüp dönüşmediğine karar verin. Her biri farklı bir olayı ima eder. Açıklanamayan bir parlaklık atlaması, son kare hedefe benzediği için kabul edilmemelidir.

Görüntüler mevcut çekime makul bir şekilde bağlanamıyorsa, bir uç noktayı gözden geçirin veya fikri ayrı çekimlere bölün. Kasıtlı bir kesim veya çözülme, bir değişikliği dürüstçe iletebilir. Genellikle önemli bir nesne veya kimlik icat eden sürekli bir geçişten daha kullanışlıdır.

Ayarları seçmeden önce köprüyü açıklayın

Hareket istemi, görüntüleri birbirine bağlayan olayı açıklamalıdır. Ana aksiyona bir yön ve hız verin, kamera davranışını tanımlayın ve tanınabilir kalması gereken çapaları adlandırın.

Varsayımsal fener çifti için denenmemiş bir örnek istemi:

Tek turuncu kağıt fener, soldaki başlangıç konumundan sağdaki bitiş konumuna yavaşça kayar. Aynı tutamak ve işaretlerle masa üzerinde dik durur. Kilitli kamera, sabit aydınlatma, sürekli bir çekim. Yeni nesneler veya kesikler yok.

Bu, önerilen bir talimattır, bir modelin yolu tam olarak yürüteceğinin kanıtı değildir. Görüntüler görünür uç noktaları sağlar; istemi amaçlanan bağlantıyı ekler.

Uyumsuz olaylar talep etmekten kaçının. "Kilitli kamera", eşzamanlı bir kamera yörüngesiyle çakışır. "Özne tamamen aynı konumda kalır" odayı geçmekle çatışır. Hedef görüntü zaten farklı bir tasarımı tasvir ettiğinde "Dönüşüm yok" belirsiz hale gelir.

Görüntüler arasındaki farkı açıklamak için yeterli hareketi kullanın. Uç noktalar konuyu büyük bir odanın zıt taraflarına yerleştirirken sadece küçük bir sürüklenme istemek, bir hız sorunu yaratır. Yer değiştirmeyi azaltın, modun desteklediği uygun bir süreye izin verin veya eylemi bölün.

Bir planlama zaman çizelgesi, tam olarak oluşturulan zaman damgalarını kontrol ediyormuş gibi yapmadan yardımcı olabilir. Bir açılış durumuna, ana eyleme ve yerleşmiş bir sona dikkat edin. Kesin bir bekletme veya zamanlanmış varış zorunlusa, mevcut oluşturma ve düzenleme kontrollerinin bunu sağlayıp sağlayamayacağını değerlendirin; tek başına uç nokta görüntüleri bu zamanlama garantisini sağlamaz.

Kavramsal planlama diyagramı, bir Dreamina çıktısı değil. Eşleşen uç nokta özneleri hala hareketi, oklüzyonu ve ara görünümü tanımlanacak ve gözden geçirilecek şekilde bırakıyor.

İlk ve son kareleri gerçekten atayan bir mod kullanın

Dreamina 'nın yayınlanan Seedance 2.0 öğreticisi , AI Video ' yu açmayı, Seedance 2.0 'ı seçmeyi ve ilk ve son kareleri yüklemek için Tek kare etiketli modu kullanmayı anlatıyor. Çoklu modlu referans girişleri için Multiframes 'ı ayrı ayrı tanımlar.

Bu etiketler, o kılavuzda açıklanan rotaya aittir. Hesabınızda bulunan modelin ve modun, ihtiyacınız olan uç nokta girişlerini açığa çıkardığını kontrol edin. Başka bir modelin ekranının aynı etiketlere sahip olduğunu veya genel bir çoklu görüntü referans modunun görüntüleri uç nokta olarak kullanacağını varsaymayın. Bu daha geniş seçimi model ve mod seçim kılavuzu kapsar.

Belgelenen uç nokta rotası için:

1
1. AI Video 'yu açın ve açıkça ilk ve son kare girişleri sunan mevcut modeli ve modu seçin.
2
2. Açılış görüntüsünü ilk kare yuvasına ve hedef görüntüyü son kare yuvasına ekleyin.
3
3. Her iki küçük resmi de doğru sürüm, kırpma ve atama için inceleyin.
4
4. Köprü istemini ekleyin, ardından mevcut süreyi, çıktı çerçevelemesini ve diğer ayarları kontrol edin.
5
5. Oluşturmadan önce görüntülenen işlem maliyetini gözden geçirin.
6
6. Sonucu gözden geçirin ve bitirmek istediğiniz adayı indirin.

Uç nokta yuvaları kullanılamıyorsa, oluşturmadan önce bu sınırlamayı çözün. Desteklenen başka bir mod seçin veya iş akışını bir başlangıç görüntüsüne ve ardından hedefin farklı bir kontrole sahip olduğunu anlayarak yazılı bir hedefe revize edin. Arayüzün atamadığı bir yükleme rolü bekleyen bir nesil harcamayın.

Seed ekibinin Seedance 2.0 genel incelemesi metin, görüntü, ses ve video girişlerini model düzeyinde belgeliyor. Bu geniş giriş desteği, her barındırma arayüzünün hangi kontrolleri ortaya çıkardığını veya belirli bir geçişin konuyu ne kadar doğru koruyacağını belirlemez.

Bazı kontrollerin etkileşime girmesini bekleyin

Bir mod, diğer kontrolleri sınırlarken ilk ve son kareleri destekleyebilir. Devre dışı bırakılan kontrollerin etrafında bir çekim planlamak yerine görüntüleri ekledikten sonra mevcut kalan ayarları okuyun.

Somut bir belgelenmiş örnek için, Adobe 'nin Firefly Video editörü (beta) talimatları , Zaman Çizelgesi' ni açmayı, bir proje seçmeyi, Ortam ve Video panelini oluşturmayı ve Firefly Video 'yu seçmeyi tanımlar. Çerçeveler bölümü, ilk ve son görüntüleri veya bunlardan birini kabul eder; mevcut zaman çizelgesi çerçevesini de kullanabilir.

Bu belge, bir uç nokta eklemenin belirli composition-reference, hareket referansı, çekim boyutu, kamera açısı ve stil seçeneklerini devre dışı bıraktığını belirtir. Bir stil seçmek, başlangıç veya bitiş çerçevesi kontrollerini de devre dışı bırakır. Bu, gerçek bir planlama takasını göstermektedir: kontroller, hepsi bağımsızmış gibi istiflenemez.

Bunlar, Dreamina düğme adları değil, Ateşböceği 'ne özgü talimatlardır. Her iki çalışma alanında da çekim için hangi kontrolün gerekli olduğuna karar verin. Kesin bir hedef kompozisyonu bir stil ön ayarından daha önemliyse, görüntüyü buna göre hazırlayın. Belirli bir referans hareketi gerekliyse, tasarıma karar vermeden önce seçilen rotanın bunu uç nokta gereksinimiyle birleştirebileceğini doğrulayın.

Gerçek modelin, giriş rollerinin, ayarların ve kullanılan istemin kısa bir kaydını tutun. Daha sonraki bir denemede bir planlama sorununu yanlışlıkla yapılandırma değişikliğinden ayırmaya yardımcı olur.

Ortayı hedef kadar dikkatlice gözden geçirin

Nesilden sonra, tüm klibi normal hızda izleyin. Amaçlanan olayı iledip etmediğini sorun, ardından zorlu bölümleri daha yakından inceleyin. İlk ve son görüntüler gerekli kontrol noktalarıdır, ancak kabul kanıtı yetersizdir.

Fener örneği için, bir fenerin masayı geçip geçmediğini, yüzeyle temas halinde olup olmadığını, sapının ve işaretlerinin tanınabilir olup olmadığını ve hedef görünüme yerleşip yerleşmediğini kontrol edin. Sağda eriyen ve yeniden ortaya çıkan bir fener, amaçlanan eylemi gerçekleştirmeden sona ulaşır.

Nesnenin yön değiştirdiği, başka bir nesneyi geçtiği veya daha önce gizlenmiş bir alanı ortaya çıkardığı yeri inceleyin. Konturları ve ayırt edici ayrıntıları kaynak resimlerle karşılaştırın. Küçük özellikler için yerel boyutlu çerçeveler ve kitlenin okuma görevi için amaçlanan ekran boyutu kullanın.

Uç nokta benzerliğini yol kalitesinden ayırın. Onları bağımsız olarak kaydedin:

Küçük bir kompozisyon farkı, atmosferik bir çizim için kabul edilebilir ve mevcut bir düzene uyması gereken bir ürün yerleşimi için kabul edilemez olabilir. Her uç noktanın mükemmel bir şekilde eşleştiğine veya işe yaramadığına karar vermek yerine, görevden toleransı ayarlayın.

Uyumsuzluğun kaynağını onarın

Konu kimliğini değiştirirse, eylemi basitleştirin ve çelişkili ipuçları için iki kaynak görüntüyü karşılaştırın. Bir istemi, her ikisini de korurken, gerçekten farklı iki yüzü veya paket tasarımını kolayca uzlaştıramaz.

Rota mantıksızsa, yer değiştirmeyi veya bakış açısı değişikliğini azaltın, eksik fiziksel olayı belirtin veya atışı bölün. Sonuç istenmeyen bir kesim alırsa, amaçlanan sürekli eylemi isteyin ve uç nokta farkının bunun için gerçekçi olup olmadığını kontrol edin. Önerilen revizyonun hala kendi incelemesine ihtiyacı var.

Bitiş yakınsa ancak yanlış çerçevelenmişse, hedef kırpma ve çıkış boy oranını inceleyin. Gerekli başka bir ayrıntıyı kırparak bir kenarı sabitlemekten kaçının. Kesin son yerleşime sahip bir düzen için, kompozisyonu bitirmek için bir editöre ihtiyaç duyulabilir.

Geçiş sonunda acele ederse, mesafeyi, süreyi ve amaçlanan tutuşu tekrar ziyaret edin. Daha uzun bir çıkış istemek, yalnızca mevcut mod onu desteklediğinde ve ekstra süre atışa hizmet ettiğinde kullanışlıdır. Kimlik kayması veya çelişkili uç noktalar için genel bir tedavi değildir.

Her seferinde bir ana nedeni değiştirin. Önceki çıktıyı saklayın, değiştirilen görüntüyü veya komut istemini not edin ve aynı kabul kriterleriyle karşılaştırın. Aksi takdirde daha güzel bir revizyon, farklı bir görevi çözdüğünü gizleyebilir.

Geçişi teslim edilebilir olarak bitirin

Gerçek videoyu indirin ve açın. Boyutlarını, süresini ve kullanılabilir açılıp kapanmasını onaylayın. Son parça gerektiriyorsa, bir editörde kasıtlı tutma, düzeltme veya bitişik çekimler ekleyin, ardından oluşturulan sonucu tekrar inceleyin.

Eşleşen ilk ve son görüntü otomatik olarak sorunsuz bir döngü oluşturmaz. Hareket hızı, yön, aydınlatma ve nesne durumu da birleştirme boyunca bağlanmalıdır. Tekrarlama hedefin bir parçasıysa, ayrı olarak katılan gözden geçirin.

Onaylanan iki görüntüyü, köprü istemini, ayarları ve orijinal çıktıyı bir arada tutun. Yeniden kullanılabilir bir atış planı oluştururlar: neyin devam etmesi, neyin değişmesi ve sonucun nasıl yargılanması gerekiyordu. Bu, bir sonraki revizyonu tanımsız bir "yumuşak geçiş" için başka bir girişim yerine somut bir karar haline getirir.